قاصدک خانوم[173]
دل بستم به پاییز...! شاید از سر مهر بیایی...
با تو ام !
با همین تویی ک به باد دادی سرم را !
هیچ هوش و حواسی هم نگذاشتی برایم بماند !
با همین توی مغروری ک نمی فهمی و ادعای فهمیدن داری !
تمامش کن !
چشمم رنگ باخت بس ک خیره نگهش داشتی ب در !
وقتی بر نمی گردی، همانجا بمان !
دیگر رخم رنگ برای دیدنت ندارد !
تمامش کن ...
پ.ن: ینی فک کن ی درصد این مخاطب داشته باشه! چمدونم بابا ...! اصن از کجا میاد این نوشته ها ...! چ کرده این قلم،کلک !:)
فقط باور نکن این چیزی که هست را.
همین چیزی ک حسش میکنی.
کاش بودی ...
پ.ن: تموش کن دیگه ! بسه . بچرخی ،می چرخه! فک نکن ی روزی این دنیا برات صبر می کنه! هیییچ وقت !
میشه ی روز ، تو همین نزدیکیااا، بشم همون عاااارفه ی خوب قبلی ؟!
میشه ..... ! ؟ !
قفل است این زبان.
حرف نمیزند.
باز ک میکنی دهانت را برای یاری اش، بغض تحویلت میدهد.
بغض ک تمام میشود عذاب وجدان.
عذاب وجدان ک تمام شد، سر درگمی.
و آخر از همه باز هم همان نقطه ی اول.
چ سخت می گذرد دوران ...
دلت می خواهد با تمام وجودت ب زندگی پوزخندی بزنی و حسابی حالش را بگیری. اما نمی شود.یعنی زندگی قوی تر از این حرف هاست که بخواهی با پوزخندی حالش را بگیری.
تو محکم باش.
ک در مقابل پوزخند های زندگی حالت گرفته نشود.
نکته ی مهم زندگی دقیقا همین است.
همین!...
قبل تر ها ک نگاهم می کردی، آرام بودم. آخر ک دلم بی تاب میشد و فرمان می داد که دل بکنم از نگاهت،شروع می کردم ب تفسیر همان چیزی ک دلم را ب لرزه انداخته ...
حرف بود و حرف.دلم فهمید ک دست برداشت. ک فرمان داد دل بکنم...ک گفت تمامش کنم ...
نگاهم ک می کردی آرام بودم. غرق می شدم در تلاطم موج های پریشان کننده ات ...
حالا ک نیستی،حالا ک نگاه نمی کنی ام، ساکتم.
هیچ نمی گویم.
دلم فرمان آرامش می دهد و من ...تمامش می کنم.
همین.
